Szczepionki a zespół nagłego zgonu niemowląt

Zespół nagłego zgonu niemowląt (SIDS- sudden infant death syndrome) to nagły i nieoczekiwany zgon dziecka w pierwszym roku życia, którego przyczyny nie można wyjaśnić mimo dokładnych poszukiwań, w tym oględzin miejsca zdarzenia, badania autopsyjnego oraz analizy wywiadu medycznego.

SIDS często występuje w okresie ponoworodkowym, między 2. a 3. miesiącem życia dziecka. W tym czasie dzieci są często szczepione. Zbieżność czasowa tych dwóch wydarzeń może powodować u rodziców łączenie obu wydarzeń. Hipoteza ta została dokładnie zbadana. Wieloletnie badania epidemiologiczne, patomorfologiczne, dociekania etiopatogenetyczne, obserwacje środowiskowe i badania doświadczalne nie potwierdzają takiego związku.

·        w ciągu ostatnich 20-30 lat wiele prawidłowo przeprowadzonych badań potwierdziło związek między SIDS a kilkoma czynnikami ryzyka, tj. pozycja spania, boczne ułożenie niemowlęcia w czasie snu,, przegrzanie niemowląt, narażenie na dym tytoniowy. Żadne z tych badań nie potwierdziło związku między szczepieniami a SIDS.

·         w 2017 roku w czasopiśmie JAMA Pediatrics opublikowano badanie przeglądowe uwzględniające analizę czynników ryzyka związanych z SIDS. Uwzględniono wiele badań i analiz przeprowadzonych w ramach nadzoru nad niepożądanymi odczynami poszczepiennymi w Stanach Zjednoczonych. Nie wykazano związku między szczepieniami a SIDS.

·         w badaniu Vennemann i wsp. (2007) wykazano, że ryzyko wystąpienia SIDS u dzieci zaszczepionych było o połowę mniejsze; nie potwierdzono tego w innych doniesieniach.

Na podstawie wiarygodnych badań epidemiologicznych na listę czynników ryzyka wystąpienia SIDS wpisano: pozycję leżącą na brzuszku w czasie snu dziecka, narażenie na dym tytoniowy, w tym szczególnie palenie tytoniu przez matkę w czasie ciąży, niską masę urodzeniową, wcześniactwo, przegrzanie, a szczególnie współwystępowanie tych czynników.

źródło: szczepienia.info