Jak ratować osoby skrajnie wychłodzone

Znowu powrócił mróz, który może zagrażać życiu i zdrowiu bezdomnych. Każdej zimy wiele osób umiera z wychłodzenia organizmu. Tymczasem wiele z nich można uratować, udzielając choćby podstawowej, pierwszej pomocy.

Niska temperatura powietrza w połączeniu z siłą wiatru przyczynia się do wychłodzenia organizmu. Hipotermia to znaczny spadek  temperatury ciała połączony z zaburzeniem termoregulacji organizmu. W wyniku obniżenia temperatury ciała życiowe procesy ulegają zwolnieniu i następuje ogólne pogorszenie sprawności. W skrajnych przypadkach może to stanowić zagrożenie dla  życia człowieka. Najbardziej narażeni na wychłodzenie są ludzie bezdomni, którzy przebywają w nieogrzewanych pomieszczeniach tj. pustostanach, altankach na działkach, czy piwnicach.

Wyróżnia się trzy stopnie hipotermii ze względu na głębokość obniżenia temperatury ciała:

  1. Lekki (temperatura ciała spada do 32-35 st. C), charakteryzujący się uczuciem marznięcia, skóra jest blada i zimna. Występują dreszcze i drżenie mięśni. Słabną ramiona i nogi, dołączają się zawroty głowy, niepokój i dezorientacja.
  2. Średni (temperatura ciała spada do 30-32 st. C),  w którym następuje stadium wyczerpania, w którym objawy hipotermii lekkiej nasilają się. Dodatkowo pojawia się brak wrażliwości na bodźce i sztywnienie mięśni. Przechłodzony organizm dostaje skurczów mięśni, zachowuje się apatycznie i cierpi na zaburzenia świadomości, które powodują zobojętnienie na własny los (poszkodowany nie jest w stanie sobie pomóc).
  3. Ciężki (temperatura ciała spada poniżej 30 st. C), w którym człowiek jest w stanie bezwładności. Poszkodowany nie odczuwa bólu, zachowaniem przypomina osobę po spożyciu alkoholu. Jego mowa jest bełkotliwa i występuje niezborność ruchowa. Puls jest słabo wyczuwalny, a oddech wolny i płytki. Zanika reakcja źrenic na światło, co jest spowodowane niedotlenieniem mózgu. Poszkodowany ostatecznie traci przytomność.

Obniżenie temperatury ciała do 25 st. C może prowadzić do śmierci.

Postępowanie w przypadku hipotermii:

  1. Sprawdź czy jest  bezpiecznie
  2. Załóż rękawiczki
  3. Oceń stan ogólny poszkodowanego (sprawdź przytomność i oddech)
  4. Wezwij pogotowie
  5. Zabezpiecz poszkodowanego przed dalszym wychłodzeniem:
  • gdy jest to możliwe przenieś lub zaprowadź poszkodowanego do ciepłego pomieszczenia , w innym przypadku staraj się znaleźć miejsce osłonięte od śniegu, wiatru i deszczu;
  • jeżeli ubranie poszkodowanego jest mokre, należy  jak najszybciej je zdjąć  bez zbędnego poruszania poszkodowanego (np. rozcinając je);
  • w przypadku podejrzenia odmrożenia okolic dystalnych ciała, tj. uszy, nos, ręce i stopy  należy rozluźnić uciskające części garderoby, które ograniczają ukrwienie;
  • poszkodowanego okryj kocem lub folią izotermiczną złotą stroną do góry;
  • dodatkowo wskazane jest okrycie szyi i głowy, co zmniejszy utratę ciepła.
  1. Gdy poszkodowany jest przytomny możemy podać do picia gorące napoje (wskazane są z dużą zawartości cukru, np. z sokiem malinowym). W żadnym przypadku nie podajemy alkoholu, który powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych, a tym samym potęguje oziębienie organizmu.
  2. W przypadku stwierdzenia uszkodzeń skóry zabezpiecz je suchym opatrunkiem.
  3. W przypadku, gdy osoba poszkodowana jest nieprzytomna, a ma czynności życiowe, ułóż ją w pozycji bezpiecznej, która zapewni swobodne oddychanie.
  4. Stale kontroluj oddech poszkodowanego.
  5. Kiedy dojdzie do zatrzymania oddechu i krążenia przystąp do resuscytacji krążeniowo-oddechowej.W żadnym przypadku NIE WOLNO:
  • pocierać stóp i rąk poszkodowanego, ponieważ możemy spowodować dodatkowe uszkodzenia skóry (nie wolno również nacierać śniegiem!);
  • zostawić poszkodowanego samego;
  • gwałtownie poruszać poszkodowanym, ponieważ może to doprowadzić do szybkiego przemieszczenia się schłodzonej krwi w kierunku serca.

Źródło: KSP